Nie każdy lęk, napięcie czy trudność w relacjach wynika z aktualnej sytuacji.
Czasem to, co dziś wydaje się „przesadną reakcją”, ma swoje źródło w doświadczeniach sprzed lat – nawet jeśli nigdy nie nazwaliśmy ich traumą.
W swojej pracy psychologa i terapeuty obserwuję, jak nierozpoznane traumy wpływają na funkcjonowanie dorosłych, często bardzo silnych, kompetentnych osób.
To właśnie o nich jest ten artykuł.
Czym właściwie jest psychotrauma?
Trauma psychiczna to reakcja naszego układu nerwowego na sytuację, która była zbyt trudna, zbyt nagła lub zbyt bolesna, byśmy mogli ją przetworzyć.
Nie musi to być wojna, katastrofa czy przemoc fizyczna – często są to:
• upokorzenia w dzieciństwie,
• brak wsparcia emocjonalnego,
• życie w napięciu lub przewlekłym lęku,
• przemoc psychiczna lub ignorowanie potrzeb.
Ciało i mózg „zamrażają” fragment doświadczenia, a my – żyjemy dalej, ale z raną, która nie została zamknięta.
Objawy, które mogą mieć źródło w nierozpoznanej traumie:
• chroniczne napięcie mięśni (zwłaszcza kark, szczęka, brzuch)
• trudność w odpoczynku – wieczny „tryb walki lub ucieczki”
• nadreaktywność emocjonalna (płacz, złość, wybuchy)
• wycofanie społeczne i nieufność do ludzi
• perfekcjonizm lub kontrolowanie wszystkiego
• problemy w relacjach – nadmierna potrzeba bliskości lub jej unikanie
• ataki paniki, flashbacki, problemy ze snem
• poczucie „czegoś złego ze mną”, mimo braku realnych dowodów
Dlaczego trauma wpływa na codzienne życie – nawet po latach?
Ponieważ trauma nie żyje w przeszłości – ona żyje w naszym układzie nerwowym.
Wystarczy impuls – zapach, ton głosu, sytuacja z pracy lub w związku, by nasze ciało uruchomiło reakcję z przeszłości: lęk, zamrożenie, wściekłość lub odrętwienie.
To dlatego ktoś może być:
• świetnym specjalistą, a bać się szefa,
• kochającym partnerem, a nagle uciekać w milczenie,
• empatycznym człowiekiem, a wpadać w panikę przy presji.
Jak pracować z traumą?
W terapii nie chodzi o rozdrapywanie ran – chodzi o zamykanie tego, co przez lata było otwarte.
Najskuteczniejsze podejście w pracy z traumą to m.in.:
EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) – praca z pamięcią traumatyczną poprzez ruch gałek ocznych i desensytyzację emocji.
Jak wygląda proces pracy z traumą?
• Zczynamy od rozmowy i analizy objawów (nie musisz mieć „gotowej historii”.)
• Ustalamy, co może być źródłem obecnych trudności.
• Pracujemy nad regulacją emocji, poczuciem bezpieczeństwa, rozbrajaniem starych wzorców.
• Celem nie jest zapomnienie, ale odzyskanie kontroli i siły.
Komu polecam konsultację?
• Osobom, które czują, że „ciągle coś ich blokuje” mimo wysiłków.
• Tym, którzy przeżyli zdradę, rozstanie, trudne dzieciństwo, mobbing lub przewlekły stres.
• Tym, którzy chcą odzyskać siebie – nie w teorii, ale realnie.
Trauma to nie słabość. Trauma to ślad po sile, jaką musiałaś/musiałeś mieć, by przetrwać.
Jeśli czujesz, że to może dotyczyć Ciebie – zapraszam Cię na konsultację.
Pracuję w Warszawie i online. Pierwsze spotkanie to bezpieczna przestrzeń, nie diagnoza.
Nie musisz mieć wszystkiego poukładanego – wystarczy, że jesteś.
Źródło zdjęcia: Pinterest